------------------  HONG KONG  ---------------

                     Naar de foto's                                                                                       Naar de startpagina

De verhalen uit Hong Kong:

24 februari:
Chinese trappen

 

Wij zijn in Hong Kong geweest van 10 tot 17 februari!

24 februari: Chinese trappen

Vandaag exact twee weken geleden landden wij op Chek Lap Kok, de luchthaven van Hong Kong, en een van de grootste menselijke projecten ter wereld: de hele luchthaven ligt op een kunstmatig eiland. Daar is op de luchthaven zelf niet veel van te merken uitgezonderd het feit dat het luchthaveneilandje het enige is in Hong Kong dat niet bezaaid ligt met scherpe bergpunten. Nog geen uur nadat we geland zijn zitten we al op de bus richting Kowloon, een heerlijke britse dubbeldekker waarin we de twee voorste zitjes boven hebben weten te bemachtigen. We worden dus voor hetzelfde geld getrakteerd op een sightseeing tour door Hong Kong. Halverwege de rit zijn we er al volledig van overtuigd dat Hong Kong helemaal niet hetzelfde is als Singapore, ook al zijn het allebei Chinese megasteden en ook al zijn ze allebei door de Britten gekoloniseerd. Hong Kong is een Chinese stad zoals ook Beijing en Shanghai Chinese steden zijn: druk, heel dicht bebouwd en met een gigantische hoeveelheid mini steegjes tussen alle torenhoge blokken door. Als we van de bus stappen valt de drukte pas echt op ons. Het hotel waar we gereserveerd hebben ligt op Nathan Road, de verkeersader van Kowloon, en om de 300 meter van de bushalte naar het hotel te overbruggen hebben we alle krachten nodig die we hebben: de stoep puilt uit van de Chinezen komend van ergens en op weg naar ergens anders, maar stuk voor stuk niet van plan om twee westerlingen met veel te veel bagage door te laten. Hong Kong ligt geperst tussen bergen waardoor er niet zo veel plaats is om te wonen. Het resultaat daarvan is dan weer dat alle bebouwbare oppervlakte volgeplant is met blokkendozen: appartementsgebouwen bestaande uit piepkleine appartementjes en mini gangen. Een normaal bed in Hong Kong is bijvoorbeeld maar 1 meter 80 lang, groter kan in de meeste appartementen niet staan! Omdat de mensen zo klein behuisd zijn brengen ze het grootste deel van de tijd buitenshuis door. Daarom dat het dus ook zo ontzettend druk is op straat. Gelukkig hebben we ondertussen al goed geleerd ons mannetje te staan en twee uur nadat we voor het eerst voet zetten op Hongkongse bodem zitten we al veilig op de kamer.

Het is pas op dat ogenblik dat we volledig kunnen en durven toegeven aan de totale vermoeidheid die zich de voorbij week langzaamaan steeds dieper in onze lichamen genesteld heeft. De rest van de dag doen we niets meer dan plannen wat we in Hong Kong willen bezoeken en rusten. Al het geregel de laatste week in Thailand heeft zijn tol geeist en we zijn maar al te blij dat we even kunnen uitblazen. Tegen de volgende ochtend zijn we al iets meer uitgerust, maar vooral blij omdat we merken dat Hong Kong eigenlijk niet echt veel bezienswaardigheden heeft, dus dat we het de komende dagen rustig aan kunnen doen. En de dingen die we dan interessant vinden staan in het hoofdstukje 'Hong Kong voor kinderen', dus dat beloofd een weekje gezellig kinds zijn! Een kabeltram nemen naar de Piek, de hoogste top van Hong Kong Island, een wandeling in Central, de business-buurt, en eentje door de achterbuurten rond de Chungking Mansions, slenteren op de nachtmarkt van Tempel Street waar alles van souvenirs over illegale dvd's tot 'pikkant' ondergoed te koop is, een avondje wegdromen bij de lichtshow op de wolkenkrabbers van Central, onderduiken in de enorme (gezellige) drukte van Nathan Road en niet te vergeten, een bezoek aan de twee pretparken van Hong Kong: Disneyland voor de magie en de fantastische shows en Ocean Park voor de adembenemende attracties op een nog adembenemender lokatie, bovenop een rotspunt in de oceaan! Stel je voor een roller coaster op hoge palen boven de oceaan! Al bij al dus ruim genoeg om ons een weekje zoet te houden en toch niet te veel om ans te vermoeien. Heerlijk, en dus hebben we tijd genoeg om de sfeer van de stad tot ons te laten doordringen. En sfeer is er echt genoeg, want het is de week voor Chinees nieuwjaar dus de rode vlaggen en linten hangen overal al uit, varkentjes zijn alom tegenwoordig (het is het jaar van het varken) en de stad stroomt elke dag voller met mensen die nieuwjaar komen vieren. Tussen al die mensen slenteren wij de stad door, van de ene verbazing in de andere, en steeds weer zoekend naar de dichtstbijzijnde oversteekplaats. Hong Kong heeft zo goed als geen enkel zebrapad, maar in de plaats daarvan zijn bruggen en tunnels over en onder de wegen aangelegd, door gebouwen en winkelcentra, hetgeen voor de nietsvermoedende toerist een ongelooflijk kluwen blijkt te zijn. Ten eerste zijn dat enorm veel trappen (minstens twee om een straat over te steken), maar vooral, je weet nooit waar je uiteindelijk uit zal komen. Je hoopt altijd dat je uitkomt aan de overkant, maar soms is dat eerder een straat verder, of een straat meer naar links of rechts, of helemaal niet aan de overkant, maar op een totaal andere plaats. Al bij al, een totaal verwarrend systeem dus en we hebben het aantal treden niet geteld, maar onze kuiten weten nu nog steeds dat het er heel veel waren!

Na een week rustig genieten is de pret echter gedaan en begint voor ons de laatste trip van de reis: Hong Kong - Londen - Brussel. Doodop van een nacht heel slecht slapen komen we zaterdagmiddag op Zaventem toe. En terwijl wij moeite hebben om onze ogen open te houden staat de familie ons op te wachten met twee spandoeken en een cameraploeg van vijf TV die per toeval op Zaventem rondliep en de spandoeken zag. We zien er gehavend uit, doodop, in kleren die al een heel jaar te lijden hebben gehad van overdreven veel zon, en dat valt alleen maar meer op tussen al die mooi geklede, dolgelukkige mensen. En hoe voelen wij ons? Verscheurd, heel blij dat we terug zijn, maar verdrietig dat we niet meer lekker alleen zijn met z'n tweetjes. Blij dat we weer andere kleren kunnen aandoen, dat we weer ons eigen potje kunnen koken, dat we niet meer elke dag moeten zoeken naar een hotel en een restaurant, maar ook wat weemoedig omdat de reis nu echt gedaan is. Maar we houden ons recht met de prachtige herinneringen en we hebben geen greintje spijt. Moest iemand ons willen sponseren op opnieuw te vertrekken, we zouden volgende week terug op het vliegtuig stappen! Maar geen paniek, we zijn ook echt heel blij om weer terug te zijn!

En dat is mede door jullie steun! Tot op de laatste dag hebben jullie ons op de hoogte gehouden van al jullie levens, hebben jullie ons veel warmte en liefde toegestuurd. Dank u wel voor alles aan iedereen!

stuur ons een berichtje                                                                                                     terug naar boven
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------